سالها پيش رهرو جوانى از سرزمين خاورميانه جهت فراگيرى فنون رزمى به خاور دور اعزام مى شود . اين رهرو در تايپه فنون رزمى را فرا مى گيرد كه در آن سرزمين به نام KUNG-FU-KARATO معروف بود.رهرو پس از بازگشت به استادى چيره دست در زمينه هاى رزم ( علم تن ، روانشناسى ، پزشكى ، فلسفه گرائى ، روح روان(ذن) علوم ( فيزيك )، رياضيات ، ( شيمى ) جهان مجهولات مبدل مى شود. مدرك استاد را انجمنى در تايوان به نام انجمن شالبند مشكى هاى تايوان صادر كرده بود، هر چند استاد بيش از آن بود كه با شال يا مدرك ديگرى قياس شود ولى پس از مراجعت از خاور دور استاد تيزبين و ژرف انديش به تدريس GOGORIO ( گوجوریو ) كه يكى از شيوه هاى زيباى كاراته مى باشد، نمود. علت تعليم اين سبك را رهروان هرگز نفهميدند بعدها استاد در جمع رهروان گفت گوجوريو از كونگ فوى شائولين مركزى مشتق شده است.

سبک كونگ فو (توآ) در سال ۱۳۴۹ توسط استاد ابراهيم ميرزايی بنيان گذار تز علمی در ايران به عنوان تعلیم نبردهای تن به تن جهت آموزش به نیروهای مخصوص ارتش به صورت ورزش ابداع و ريشه گرفت و با وجود مخالفت ها و كار شكنيها مورد استقبال شديد مردم واقع شد . در دوره بعد از انقلاب نیز اين استقبال به طور چشم گيری افزايش يافت به طوری كه هم اكنون در بسياری از کشورهای اروپایی و آمریکایی و همچنین در شهر های كوچك و بزرگ ایران مخصوصا در تهران هزاران هزار نفر به آموختن كونگ فو توآ مشغول اند. در حال حاضر سبک کونگ فو به عنوان فدراسیون در حال فعالیت می باشد .

يكي از ويژگي هاي كونگ فو داشتن روشهاي مختلف تعليم بر طبق خصوصيات بدني و شرايط خاص افراد است از جمله آموزش به معتادين و معلولين. آموزش كونگ فو منحصر به تكنيك و مبارزه نيست. يك همراه به اعتقاد ما بايد در نبرد زندگي پيروز باشد.

|+| نوشته شده توسط فرشاد در چهارشنبه بیست و سوم آذر 1384 و ساعت 0:58 AM