کونگ فو توآ

بدن سازی نمود صبر و مقاومت انسان در برابر سختی ها

بدن سازی در كونگ فو مظهر مقاومت انسان در برابر ضربات بسيار سنگين و كشنده، چه فيزيكی و چه روانی می باشد. به طور مثال اگر در ورزش فوتبال دويدن به عنوان يك ركن اساسی جهت ساخت عضلات تن می باشد، در كونگ فو نيز برای بدن سازی روش خاصی اتخاذ می شود كه با ساير ورزشهای ديگر متفاوت بوده و بخاطر داشتن اسلوب های منحصر به فرد و استثنايی توانسته است وجه خاصی در ميان ورزشهای رزمی كسب كند. روشهايی كه همه كس را يارای انجامشان نيست. به طور مثال در بدن سازی كونگ فو به جای استفاده از وسايل ورزشی، شخص كونگ فو كار بدون ابزار موظف به ساخت تمامی عضلات خود می باشد و اين روش به شخص امكان می دهد تا در هر شرايطی بدون در دست داشتن وسايل مختلف با تكيه بر اعضای بدن خود و قدرت بكارگيری آنها پس از مدتی در خود نيرويی توليد كند كه ضربات كشنده بر بدن وی هيچگونه اثری بر جای نگذارند، بطوریی كه قادر می شود وزنه های سنگین ( مانند جدولهای سیمان ) را بر روی قفسه سينه خود بوسيله پتك سنگين خورد و تكه تكه كرده و يا با دستهای خود بتواند بر اجسام سخت از قبيل بتون، سنگ مرمر، آجر، يخ و غيره نفوذ پيدا كند.

كونگ فو داشتن هيچ نقطه ضعفی را در بدن جايز نمی داند و بر خلاف ورزشهای رزمی ديگر كه از نقاط ضعف بدن خود می گريزند و آن نقاط را در ضعف خود باقی می گذارند. معتقد است بايد همان نقاط حساس و كشنده در بدن انسان از قبيل سر دل، پرده ديافراگم يا داخل جناغ سينه و پهلوها كه قابليت ساخت شان از طريق روشهای خاصی كه در بدن سازی كونگ فو ميسر می باشد، تقويت شده و ديگر هيچ نقطهء حساسی در بدن يافت نشود .

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم مرداد 1385ساعت 9:27 PM  توسط فرشاد  |